Kwark is verse kaas; yoghurt is gefermenteerde melk. Kwark is meestal steviger en bevat vaak meer eiwit. Vergelijk twee echte etiketten en reken een portie van 150 gram door.
Kwark is technisch een verse kaas; yoghurt is gefermenteerde melk. Gewone kwark is meestal dikker en vaster dan gewone yoghurt en bevat vaak meer eiwit. Maar het etiket van het concrete product beslist: dikke, uitgelekte of met eiwit verrijkte yoghurt kan anders uitpakken dan gewone yoghurt. [1][2]
Wil je weten wat je voor je ontbijt of recept moet pakken? Vergelijk eerst de productsoort, daarna de structuur en ten slotte de waarden per gelijke hoeveelheid. Hier vergelijken we naturel producten van koemelk, zonder fruit- of vanillesmaak.
Verzuurde melk wordt geconcentreerd; daarbij wordt vloeistof afgescheiden
Melk wordt verzuurd met yoghurtculturen; gewone yoghurt wordt niet op dezelfde manier tot kwark geconcentreerd
Typische structuur
Steviger; blijft vaak als een massa op de lepel
Gewone roeryoghurt is meestal vloeibaarder; standyoghurt en andere dikke varianten wijken af
Eiwit, twee concrete etiketten
Magere milde kwark naturel: 10,3 g per 100 g
Magere yoghurt: 4,4 g per 100 g
Vet, dezelfde etiketten
0,1 g per 100 g
0 g per 100 g
Overeenkomst
Een zuivelproduct van melk
Ook een zuivelproduct van melk
Op een smal scherm kun je de tabel horizontaal verschuiven.
De bereiding en typische structuur zijn algemene kenmerken. De cijfers gelden uitsluitend voor de twee hieronder genoemde producten. [1][2][3][4]
Waarom kwark geen extra dikke yoghurt is
Bij yoghurt zetten melkzuurbacteriën een deel van de melksuiker om in melkzuur. Dat geeft de zure smaak en dikkere structuur. Bij kwark komt daar een concentratiestap bij: de gevormde massa wordt van een deel van de vloeistof gescheiden. Traditioneel kon dat door uitlekken; industrieel zijn bijvoorbeeld centrifugale afscheiding en ultrafiltratie mogelijk. [1][2]
Dat verklaart het verschil in productsoort, maar levert geen recept op voor ieder kuipje. Een fabrikant kan de samenstelling en het proces aanpassen. Ook geconcentreerde yoghurt bestaat. Alleen kijken of iets dik is, is dus geen betrouwbare manier om kwark van yoghurt te onderscheiden.
Eiwit vergelijken: gebruik twee echte etiketten
Campina magere milde kwark naturel 500g vermeldt 10,3 g eiwit per 100 g. Campina Magere Yoghurt 1.5L vermeldt 4,4 g per 100 g. Beide hebben in de ingrediëntenlijst alleen de betreffende magere zuivelsoort. In dit specifieke paar bevat de kwark per gelijke massa meer eiwit. [3][4]
Het woord mager vertelt iets anders dan het woord kwark: het gaat over het vetgehalte, niet over een vast eiwitgehalte. Volle en magere varianten van beide productsoorten bestaan. Vergelijk daarom niet ongemerkt volle kwark met magere yoghurt als je juist het verschil tussen de productsoorten wilt begrijpen. [1]
Uitgewerkt voorbeeld: een kom van 150 gram
Je weegt voor een vergelijking 150 g van elk van de twee genoemde producten af. Dat is een gekozen voorbeeldportie, geen voedingsadvies.
Kwark: 150 ÷ 100 × 10,3 = 15,45 g eiwit.
Yoghurt: 150 ÷ 100 × 4,4 = 6,6 g eiwit.
Verschil in deze twee kommen: 8,85 g eiwit.
De rekensom gebruikt opgegeven etiketwaarden; we hebben de producten niet gemeten. Meer eiwit in deze vergelijking betekent ook niet dat de ene kom voor iedere persoon of ieder doel de beste keuze is. [3][4]
Waarde per 100 g
Vergelijk producten met dezelfde basis: 10,3 tegenover 4,4 g eiwit.
Jouw hoeveelheid
Vermenigvuldig met het aantal grammen in je kom, gedeeld door 100.
Etiketwaarde × portie in gram ÷ 100 = eiwit in gram. De pakinhoud van 500 g of 1,5 l is niet de portie. [3][4]
Welke structuur vraagt je recept?
Voor een kom met fruit kun je je voorkeur voor een stevige of vloeibaardere basis volgen. Bij een recept ligt dat preciezer. Vraagt het om kwark als stevige vulling, dan kan gewone roeryoghurt een ander mengsel geven. Vraagt het om een schenkbare basis, dan is een dikke kwark niet vanzelf een gelijkwaardige vervanging.
Lees dus de volledige productnaam in het recept. “Yoghurt” en “uitgelekte yoghurt” zijn geen garantie op dezelfde structuur. Kies een recept dat bij je product past voordat je hoeveelheden verandert. De illustratie toont typische structuren, niet de gegarandeerde dikte van elk merk. [1][2]
Zelfcheck bij de koelkast
Je eet 100 g van de voorbeeldkwark en 200 g van de voorbeeldyoghurt. Vergelijk je dan 10,3 met 4,4 g eiwit?
Nee. De kwark levert volgens het etiket 10,3 g; de dubbele yoghurtportie 200 ÷ 100 × 4,4 = 8,8 g. Per 100 g vergelijken en jouw portie berekenen zijn twee verschillende stappen. [3][4]
Een yoghurt blijft stevig op de lepel. Is het daarom kwark?
Nee. Ook yoghurt kan een dikke structuur hebben. Controleer de productnaam en soort; dikte alleen maakt yoghurt niet tot verse kaas. [1][2]
Beide verpakkingen zijn mager. Hebben ze daarom evenveel eiwit?
Nee. In het concrete paar staat 10,3 tegenover 4,4 g per 100 g. Mager is geen vast eiwitgetal. [3][4]
Veelgestelde vragen
Is kwark altijd eiwitrijker dan yoghurt?
Vaak wel tegenover gewone yoghurt, maar niet als universele regel voor alle varianten. De productinformatie maakt een precieze vergelijking mogelijk. [1]
Is kwark hetzelfde als skyr?
Maak van de stevige structuur geen gelijkstelling. Skyr is een afzonderlijke productaanduiding; de vergelijking hier gaat over kwark en gewone yoghurt. [1]
Bronnen
Bronnen gecontroleerd op 7 oktober 2026. De tekst is met AI-hulp opgesteld en aan de genoemde bronnen getoetst. Voorbeelden en zelfchecks zijn eigen uitleg; de afbeelding is een redactionele AI-illustratie.
Chiazaad vormt makkelijk een gel in vocht; lijnzaad wordt heel, gebroken of gemalen verkocht. Vergelijk bereiding en aandachtspunten zonder superfoodranglijst.
Snert is ook een naam voor erwtensoep. In de keuken wordt het woord vaak gebruikt voor een stevige soep die een dag heeft gestaan. Lees waarom beide uitleggen bestaan.
Crème fraîche geeft een frisse, romige smaak; kookroom is bedoeld om door warme gerechten te mengen. Vergelijk samenstelling en toepassing met twee concrete producten.